Boek: Siman’s complete endgame course

Na het lezen van een paar recensies op internet werd ik erg nieuwsgierig naar dit nieuwe boek van Jeremy Silman. Eergisteren kreeg ik hem binnen. Ik vind het bijzonder praktisch. Siman’s aanpak is nieuw.
Normaliter zien we in boeken over het eindspel dat het materiaal naar thema’s ingedeeld is. Een hoofdstuk over pionnen-eindspellen, dan een hoofdstuk over toren-eindspellen enz. Het gevolg hiervan is dat je als amateur al snel afhaakt omdat de voorbeelden niet aansluiten bij je eigen praktijk, of omdat het als saai en ingewikkeld wordt ervaren. Ik heb zo vaak boeken over het eindspel bekeken en bij het zien van het woud aan varianten snel weer dicht gedaan. Maar dit is een boek die goed en toegankelijk is.
Silman heeft ervoor gekozen om de hoofdstukken in te delen naar speelsterkter van de lezer. Het eerste hoofdstuk behandeld wat beginners nodig hebben aan eindspelkennis (rating 0-1000). Daarna een hoofdsuk over eindspelkennis voor “class E players” (rating 1000-1200). Zo gaat hij steeds een niveau hoger in elk hoodstuk en krijg je steeds eindspeluitleg op maat. De laatste hoofdstukken zijn bestemd voor “class A” (rating 1800-2000), “experts” (rating 2000-2200) en “Maters” (rating 2200-2400).
Je zou kunnen zeggen dat de hele scala aan eindspelthema’s steeds terugkomt maar elke keer met meer diepte.
Voor het lezen van een recensie op chessville klik hier.
Update 16 juni 2007: Vanmorgen ben ik aangekomen bij het hoofdstuk voor “class A” en ik merk dat ik hier pas op de plaats moet doen. Dit voelt als het hoofdstuk waar ik veel aandacht aan moet besteden. Door eerdere hoofdstukken kon ik vrij snel wandelen, op een paar lastige stukjes na.
Update 18 juni 2007: Na het herhalen van het hoofdstuk voor “class A” heb ik me nu gewaagd aan “experts”. Beetje bij beetje, voorbeeld voor voorbeeld, krijg ik wat meer inzicht in het eindspel. Zodra het te moeilijk wordt, ben ik rustig alles aan het herhalen en met Fritz de verschillende eindspellen aan het oefenen.
16, juni, 2007 at 2:08 am
Ik heb ‘em, ik heb ‘em
16, juni, 2007 at 7:40 am
Ik ook, ik ook
17, juni, 2007 at 1:30 pm
Ik speel meestal de eindspellen die ik niet goed begrijp tegen de computer totdat ik de computer in minder dan 2 minuten kan verslaan… Werkt heel goed! Bijvoorbeeld het eindspel T + 2P (g en h) vs T win ik altijd van Junior 9 in 1 minuut :-)…
17, juni, 2007 at 5:10 pm
Dat is een goede trainingsmethode Jonathan.
18, juni, 2007 at 6:18 am
Een boek dat ik nu op mijn wenslijstje heb gezet.
18, juni, 2007 at 7:10 am
Ja, computers zijn heel handig omdat ze je het verschil kunnen laten zien tussen “iets begrijpen” en “iets in de praktijk toepassen”. Het lijkt altijd eenvoudiger in boeken dan het werkelijk is… Neem bijvoorbeeld het eindspel T+2P (g en h pionnen) Vs. T. Volgens het boek makkelijk te winnen. Voer maar nu de stelling in Fritz, Junior of Rybka met 5 minuten op de klok voor jou… Als je dat een paar keer achter elkaar kan winnen (met verschillende stellingen), heb je pas dit eindspel goed verwerkt! Voor mij is “actief leren” de sleutel tot “beter schaken”…
25, juni, 2007 at 8:33 pm
ik heb dit boek ook en het is idd een handig boek. ik snap alleen niet waarom je al bij class A bent. je rating ligt een stuk lager en dus zou je helemaal neit aan de hoofdstukken moeten beginnen…
25, juni, 2007 at 9:05 pm
@koen,
Het algemene advies is inderdaad om niet verder te lezen dan je eigen rating-niveau. Maar rating is slechts een indicatie van je speelsterkte.
Ik merk dat ik het class A hoofdstuk goed begrijp en daarom lees ik verder. Als ik dingen tegenkom die te moeilijk voor me zijn, stop ik.
3, juli, 2007 at 9:53 pm
Heb eindelijk kans gezien om het boek te kopen. Na wat doorbladeren van verschillende hoofdstukken moet ik toegeven dat het inderdaad weer een meesterwerk is van Jeremy.
Nu rest mij alleen nog de tijd te vinden om het rustig te kunnen doornemen.