Terugblik op het afgelopen seizoen.

Alle competities zijn voorbij. De zomerperiode komt er aan. Het is tijd om even terug te blikken op het afgelopen seizoen. Het is een seizoen geweest met, hoe kan het ook anders, ups en downs.

In de interne competitie van De Rode Loper ben ik, met een score van 14 uit 19, op de zesde plaats geëindigd. Hiermee heb ik me geplaatst voor het eerste team komend seizoen. Het was me tot nu toe nog nooit gelukt om zo hoog te eindigen. Ik heb dus een mooie mijlpaal bereikt.

In de externe competitie heb ik een mooie score gehaald. 5,5 uit 8. Ook hier ben ik heel tevreden over. Komend seizoen wordt het een grote uitdaging om ook goed te scoren in de promotieklasse.

Het OKU was helaas teleurstellend, maar leerzaam. Ik ga samen met een sterke speler (GM) mijn partijen bekijken om zo tot een nieuw “studieplan” te komen.

Met het schrijven in deze blog, en met het maken van schaakvideos heb ik erg veel plezier gehad. Plezier is voor mij de drijfveer voor elke activiteit. Wat plezierig is doe ik graag, en wat niet plezierig is probeer ik plezierig te maken.

Aan iedereen een fijne zomer gewenst. Misschien zien we elkaar bij de zomerkompetitie of bij Hot Spirit (dit toernooi gaat in de zomermaanden gewoon door).

Boek: Siman’s complete endgame course

Na het lezen van een paar recensies op internet werd ik erg nieuwsgierig naar dit nieuwe boek van Jeremy Silman. Eergisteren kreeg ik hem binnen. Ik vind het bijzonder praktisch. Siman’s aanpak is nieuw.

Normaliter zien we in boeken over het eindspel dat het materiaal naar thema’s ingedeeld is. Een hoofdstuk over pionnen-eindspellen, dan een hoofdstuk over toren-eindspellen enz. Het gevolg hiervan is dat je als amateur al snel afhaakt omdat de voorbeelden niet aansluiten bij je eigen praktijk, of omdat het als saai en ingewikkeld wordt ervaren. Ik heb zo vaak boeken over het eindspel bekeken en bij het zien van het woud aan varianten snel weer dicht gedaan. Maar dit is een boek die goed en toegankelijk is.

Silman heeft ervoor gekozen om de hoofdstukken in te delen naar speelsterkter van de lezer. Het eerste hoofdstuk behandeld wat beginners nodig hebben aan eindspelkennis (rating 0-1000). Daarna een hoofdsuk over eindspelkennis voor “class E players” (rating 1000-1200). Zo gaat hij steeds een niveau hoger in elk hoodstuk en krijg je steeds eindspeluitleg op maat. De laatste hoofdstukken zijn bestemd voor “class A” (rating 1800-2000), “experts” (rating 2000-2200) en “Maters” (rating 2200-2400).

Je zou kunnen zeggen dat de hele scala aan eindspelthema’s steeds terugkomt maar elke keer met meer diepte.

Voor het lezen van een recensie op chessville klik hier.

Update 16 juni 2007: Vanmorgen ben ik aangekomen bij het hoofdstuk voor “class A” en ik merk dat ik hier pas op de plaats moet doen. Dit voelt als het hoofdstuk waar ik veel aandacht aan moet besteden. Door eerdere hoofdstukken kon ik vrij snel wandelen, op een paar lastige stukjes na.

Update 18 juni 2007: Na het herhalen van het hoofdstuk voor “class A” heb ik me nu gewaagd aan “experts”. Beetje bij beetje, voorbeeld voor voorbeeld, krijg ik wat meer inzicht in het eindspel. Zodra het te moeilijk wordt, ben ik rustig alles aan het herhalen en met Fritz de verschillende eindspellen aan het oefenen.

OKU 2007, terugblik.

De ideale leersituatie is die waarin we met moeite succes boeken. Wanneer er moeiteloos succes wordt geboekt leren we weinig, en wanneer ondanks de moeite er geen succes wordt geboekt werkt dat demotiverend.

Ik denk dat het laatste het geval is geweest bij mijn prestaties van afgelopen weekend. De tegenstand (gemiddeld 1980 tegenover mijn eigen rating van 1827) was voor mij zo sterk dat ik, ondanks het feit dat ik in sommige partijen beter heb gestaan, toch een slechte score heb gehaald.

Waar ging het mis?

Terugkijkend naar de partijen kan ik een paar conclusies trekken:

1. Met zwart ben ik onvoldoende voorbereid tegen 1.e4. (Door onvoldoende kennis van de Maroczy Bind in de Versnelde Draak kwam ik in ronde 1 en in ronde 3 heel vroeg in een slechte stelling terecht.)

2. Het winnen van een gewonnen stelling blijft aandacht vragen. (In ronde 4 had ik grandioos voordeel, maar koos het verkeerde aanvalsplan).

3. In het middenspel en in het afwikkelen naar een eindspel maak ik soms de verkeerde inschatting. (In ronde 2 hield ik te weinig rekening met het eindspel bij het afruilen van stukken. In ronde 6 wikkelde ik af naar een eindspel zonder de goede inschatting te maken van de zwakte van mijn pionnen).

4. Mijn rekenvermogen laat soms te wensen over. (In ronde 5 zag ik een eenvoudige verdediging van mijn tegenstander over het hoofd, waardoor mijn aanval doodsloeg en hij alle kansen kreeg).

Aan punt 1 valt eenvoudig iets te doen: Een boek aanschaffen en studeren.

Punt 4 wordt o.a . veroorzaakt door een tekort aan nachtrust. Een weekendtoernooi is erg zwaar. Ik had geen enkele ronde een bye genomen en dat was fysiek en mentaal voelbaar. Een bye in ronde 4 is misschien een goed idee.

Punten 2 en 3 zijn van wat ongrijpbaarder. Het beoordelen van een stelling en het maken van het juiste plan is iets wat lastig blijft. Soms lukt dat wel, en soms niet. Dit is iets waar volgens mijn 90% van de schakers mee te maken heeft.

Nu terug naar de vraag of groep 1 te zwaar voor me is. Als ik dit hierboven zo op een rijtje zet en mijn partijen bekijk denk ik dat ik beslist niet kansloos geweest ben (zoals bijvoorbeeld een beginner zou zijn tussen ervaren clubschakers), maar de uitdaging was wel erg groot. Misschien iets te groot. Het is nu te vroeg om deze vraag te beantwoorden. Niet alleen omdat het een moeilijke vraag is maar ook omdat ik de slechte ervaring en de daarbij horende gevoelens nog even moet laten zakken.

Het OKU 2007 begint vanavond.

Vanavond gaat het OKU van start. Het programma ziet er als volgt uit:

vrijdag 8 juni: ronde 1
zaterdag 9 juni: ronde 2, ronde 3, en ronde 4.
zondag 10 juni: ronde 5, en ronde 6.

Op de deelnermerslijst zie ik op dit moment 83 spelers in groep 1 staan. Om mijn naam te vinden kan je beter onderaan de lijst beginnen te zoeken . Ik ben, op elo-rating ingedeeld, nummer 80 van de 83.

Ik stel me in op het spelen van leuke en interessante partijen. Wat het resultaat zal worden zullen we zien.

wordt vervolgd…

Update 8 juni 23:50 uur: In de eerste ronde remise gespeeld tegen Rolf Dijksterhuis (2053). Met zwart maakte ik vroeg in de partij een slordige fout die me een pion kostte. Een toreneindspel met een pion minder was het gevolg en het zag er erg ongunstig uit. Maar met een flinke dosis geluk op de juiste momenten wist ik het remise te houden. Ik ben echt door het oog van de naald gekropen!

Er zijn deze keer vier live-borden! Kijk naar de top 4 partijen via deze weblink!

Update na ronde 6: Helaas is het bij dat ene half puntje uit de eerste ronde gebleven. Ik heb daarna 5 nullen op rij gescoord! Een aantal keren wel voordeel gehad, maar helaas trok ik elke keer aan het kortste eind. Misschien is het tijd om de conclusie te trekken dat het niveau van groep 1 gewoon te hoog voor me is. Partijfragmenten volgen later.

wordt vervolgd…

Boek: “Bobby Fischer goes to war”

Een paar dagen geleden heb ik bij internetwinkel De Beste Zet het boek “Bobby Fischer goes to war” gekocht. Het was mijn bedoeling om dit boek in de komende zomervakantie te lezen. Ik kon echter de verleiding niet weerstaan om alvast een paar bladzijden te lezen. Dat had ik niet moeten doen! Het boek grijpt je vanaf het begin. Ik vrees dat nieuwe schaakliteratuur voor de zomermaanden zal moeten zoeken, want dit boek kan ik nu moeilijk loslaten.

Het boek vertelt over het leven van Bobby Fischer en over de verwikkelingen tijdens de legendarische match om de wereldtitel in 1971 tegen Boris Spassky, die politiek enorm beladen is geweest.

Een paar citaten uit het boek:
“When you play Bobby, it’s not a question of whether you win or loose. It’s a question of whether you survive” - Boris Spassky.

“If he wasn’t a chess player, he might have been a dangerous psychopath” – Arthur Bisguier.

“Our story is in essence a tragedy. What could have been the feast of chess anticipated by Spassky is as much remembered for the pathological manipulative behavior of the challenger, the panic of the officials, and the psychological collapse of the champion, as for the quality of the games” – auteurs David Edmonds en John Eidinow.