Gistermiddag was mijn clubgenoot Timo op bezoek om wat te schaken. Na een aantal snelschaakpartijen waarin ik de punten mocht binnenhalen, nam hij wraak in een rapidpartij. In het eindspel was deze merkwaardige symetrische stelling ontstaan. Ik had wit en was aan zet. Ik zag dat ik met Ke3 remise kon forceren. Zwart zou dan zijn koning naar f6 moeten spelen en daarna zouden beide koningen weer terug moeten naar waar ze vandaan kwamen. Maar ineens had ik een “geweldige ingeving”. Als ik nou Kd1 speel gevogld door Kc2 haal ik zijn pionnen op en dan win ik! Er van overtuigd dat mijn gedachtengang klopte speelde ik Kd1. Nadat Timo zijn e-pion naar e3 opgeschoven had, besefde ik de gevolgen van mijn geweldige ingeving geweldige blunder. Er was een zugzwang stelling ontstaan, dus zette ik de klok maar stil…
Dit is een stelling die zó in een boekje over pionnen-eindspellen terecht zou kunnen.
19, april, 2007 at 10:31 pm |
Ha Majnu, ik was tot nu toe te lui om het nieuwe adres van je blog op te zoeken. Nu kijk ik alle entries door. Leuk om dit fragment terug te zien, het roept prettige herinneringen op.